Que reste-t-il de nos vacances ? Hvað situr eftir af fríinu ?

  Presque quatre semaines, pendant lesquelles notre cellule familiale a retrouvé quelques éclats grâce à Ziyad, Malika, Kristján et Clément. Certes, cela n’a pas été de tout repos car il a fallu réapprendre à vivre ensemble mais ça en valait la peine. Les images se bousculent dans mon esprit, un peu à l’image de mon poster. Chacun a maintenant retrouvé son petit univers avec l’idée de revenir, ou pas, nous voir à Tahiti.  Það má segja að okkar litla fjölskylda hafi dafnað vel í þær fjórar vikur sem Ziyad, Malika, Kristján og Clement  voru hérna hjá okkur. Ekki var mikið um hvíld við að læra að búa öll saman aftur en það var þess virði. Myndirnar hraðast upp í huga mínum að hætti þessa plaggast. Núna hefur hver og einn komist aftur í fyrra hvarf, annaðhvort með þá hugmynd um að koma aftur til að búa með okkur eða þá aðeins til að vera með okkur í stutta stundu.